به گزارش پایگاه اطلاع رسانی کمیته امداد، بوی شیرینی تازه در فضای کارگاه پیچیده است. چند دستگاه شیرینی‌پزی در گوشه کارگاه قرار دارند و اشرف خسروجردی، در کنار یکی از همکارانش، مشغول آماده‌سازی محصولات است. اینجا حاصل سال‌ها تلاش زن سرپرست خانواری است که تصمیم گرفته روی پای خودش بایستد و با تکیه بر هنرش، زندگی‌اش را بسازد. او از سال ۱۳۹۰ فعالیت جدی در زمینه تولید شیرینی را آغاز کرده و حالا با وجود تمام دشواری‌های مالی، همچنان به کارش ادامه می‌دهد؛ هرچند معتقد است اگر سرمایه کافی در اختیار داشته باشد، می‌تواند کارگاهش را توسعه دهد، سفارش‌های بیشتری بپذیرد و برای افراد بیشتری اشتغال ایجاد کند.

اشرف خسروجردی، متولد سال ۱۳۶۰ و ساکن سبزوار، یکی از کارآفرینانی است که با تکیه بر مهارت شخصی و تجربه سال‌ها فعالیت در حوزه شیرینی‌پزی، مسیر حرفه‌ای خود را ساخته است. او در این گفت‌وگو از آغاز فعالیتش، نقش تسهیلات کمیته امداد در توسعه کسب‌وکارهای کوچک، مشکلات تأمین سرمایه در گردش و برنامه‌هایش برای گسترش تولید می‌گوید.

از علاقه به کارهای هنری تا ورود به دنیای شیرینی‌پزی

خسروجردی درباره اینکه چه چیزی او را به سمت شیرینی‌پزی کشانده است، می‌گوید: من از ابتدا علاقه زیادی به درس خواندن نداشتم و بیشتر دوست داشتم کارهای هنری انجام بدهم. پدرم جعبه‌ساز بود و به دلیل شغلش ارتباط زیادی با قنادها داشت. همین رفت‌وآمدها و آشنایی با فضای قنادی باعث شد من هم کم‌کم به این کار علاقه‌مند شوم.

او ادامه می‌دهد: از همان زمان به این فکر افتادم که شیرینی‌پزی را یاد بگیرم و هنری داشته باشم که بتوانم با آن کار کنم. البته در ابتدا فعالیت‌هایم محدود بود، اما از سال ۱۳۹۰ تصمیم گرفتم کارم را به‌صورت جدی‌تر دنبال کنم و وارد مسیر تولید شیرینی شوم.

این کارآفرین سبزواری درباره تأثیر شرایط زندگی بر تصمیمش برای جدی‌تر دنبال کردن این حرفه توضیح می‌دهد: بعد از جدایی، بیشتر متوجه شدم که باید روی پای خودم بایستم. دوست داشتم هنری داشته باشم که بتوانم با آن درآمد کسب کنم و برای تأمین هزینه‌های زندگی به دیگران وابسته نباشم. به همین دلیل، شیرینی‌پزی را جدی‌تر دنبال کردم و تلاش کردم از مهارتم برای ساختن آینده‌ای مستقل استفاده کنم.

او می‌گوید: برای من مهم بود که بتوانم دستم در جیب خودم باشد و بار مشکلات زندگی را روی دوش دیگران نگذارم. به همین دلیل، با وجود سختی‌ها، کار را رها نکردم و به‌تدریج فعالیت خودم را با دریافت وام 100 میلیون تومانی از کمیته امداد در سال 1401 توسعه دادم.

از تولید شیرینی‌های مختلف تا ورود به بازار قنادی‌ها

خسروجردی درباره فعالیت کنونی کارگاهش می‌گوید: ما انواع شیرینی تولید می‌کنیم و بخشی از کارمان هم به شیرینی‌های خانگی اختصاص دارد. در نیمه دوم سال، به‌ویژه با نزدیک شدن به شب عید، میزان فعالیت ما بیشتر می‌شود؛ چون تقاضا برای شیرینی‌های خانگی افزایش پیدا می‌کند و مشتریان بیشتری سفارش می‌دهند.

او ادامه می‌دهد: محصولاتمان را بیشتر به قنادی‌ها عرضه می‌کنیم. مشتری‌های خودمان را داریم و کسانی که از قبل با کیفیت کار ما آشنا شده‌اند، دوباره سفارش می‌دهند. در واقع، بخش مهمی از فروش ما بر پایه همین مشتریان ثابت شکل گرفته است.

این کارآفرین با اشاره به اینکه کارگاهش در فضایی اجاره‌ای فعالیت می‌کند، توضیح می‌دهد: در حال حاضر سه دستگاه شیرینی‌پزی داریم و خودم به همراه یک نفر دیگر کار می‌کنیم. در بعضی مقاطع، به‌ویژه زمانی که باید برای سفارش‌های بیشتر آماده شویم، لازم است مواد اولیه تهیه کنیم و تولید را افزایش دهیم؛ اما این کار به سرمایه در گردش نیاز دارد.

او می‌گوید: مشتری دارم و بازار کارم را تا حدودی شناخته‌ام، اما نمی‌توانم همیشه به اندازه تقاضایی که وجود دارد، تولید کنم. گاهی سفارش‌هایی به من پیشنهاد می‌شود که می‌دانم توانایی انجامشان را دارم، اما به دلیل کمبود سرمایه مجبور می‌شوم تعداد کمتری از آنها را قبول کنم.

خسروجردی با اشاره به مشکلاتی که فشار مالی برایش ایجاد کرده است، می‌گوید: وقتی سرمایه کافی نداشته باشی، برای خرید هر وسیله یا مواد اولیه باید چند راه را امتحان کنی. همین موضوع فشار زیادی به آدم وارد می‌کند. بعضی از مشکلات مالی گذشته هنوز هم روی حساب‌وکتاب کارم اثر گذاشته است، اما با وجود این شرایط، فعالیت را ادامه داده‌ام.

او تأکید می‌کند: من از نظر تولید و فروش، توانایی کار کردن دارم و مشتری‌های خودم را هم دارم؛ مشکل اصلی‌ام سرمایه است. اگر نقدینگی کافی داشته باشم، می‌توانم مواد اولیه را در حجم بیشتر و با برنامه‌ریزی مناسب تهیه کنم و سفارش‌های بیشتری بپذیرم.

سرمایه در گردش؛ حلقه مفقوده توسعه تولید

او ادامه می‌دهد: اگر پول در اختیار داشته باشم، می‌توانم مواد اولیه را در حجم بیشتری تهیه کنم و برای تولید برنامه‌ریزی دقیق‌تری داشته باشم. گاهی هم فرصت‌هایی در بازار پیش می‌آید که یک عمده‌فروش می‌خواهد موجودی انبارش را بفروشد یا محل فعالیتش را تغییر دهد. در چنین شرایطی ممکن است مواد اولیه با قیمت مناسب‌تری عرضه شود؛ اما استفاده از این فرصت‌ها به نقدینگی نیاز دارد.

خسروجردی می‌گوید: وقتی سرمایه نباشد، حتی اگر فرصت خوبی هم پیش بیاید، نمی‌توانی از آن استفاده کنی. در نتیجه، هم هزینه تولید بالا می‌رود و هم امکان توسعه کار محدود می‌شود. اگر سرمایه در گردش مناسبی داشته باشم، می‌توانم هزینه‌ها را بهتر مدیریت کنم و تولید بیشتری داشته باشم.

مشتریان ثابت دارم، اما نمی‌توانم همه سفارش‌ها را بپذیرم

خسروجردی درباره وضعیت فروش محصولاتش می‌گوید: خدا را شکر، مشتری‌های خودم را دارم و کسانی که شیرینی‌های ما را تهیه می‌کنند، از کیفیت محصولات راضی هستند. همین رضایت باعث شده است که مشتریان دوباره مراجعه کنند و سفارش بدهند.

او ادامه می‌دهد: مسئله این است که وقتی سفارش بیشتری می‌گیرم، باید مواد اولیه کافی داشته باشم و بتوانم تولید را افزایش دهم. گاهی به‌جای اینکه پنج سفارش بپذیرم، مجبور می‌شوم به دو یا سه سفارش بسنده کنم؛ چون نمی‌خواهم قولی بدهم که به دلیل کمبود مواد اولیه نتوانم به آن عمل کنم.

این کارآفرین با اشاره به شناختی که از بازار به دست آورده است، می‌گوید: من مشتریان و عمده‌فروشانی را می‌شناسم که محصولاتم را می‌خواهند و ظرفیت توسعه کار را دارم. اگر بتوانم سرمایه موردنیاز را تأمین کنم، می‌توانم پاسخ‌گوی بخش بیشتری از این تقاضا باشم.

درخواست حمایت برای افزایش تولید و ایجاد اشتغال

او ادامه می‌دهد: در حال حاضر دو نفر در کارگاه فعالیت می‌کنیم، اما اگر شرایط مالی بهتر شود، می‌توانم نیروی کار بیشتری به مجموعه اضافه کنم. برای من مهم است که کارم فقط در همین اندازه باقی نماند و بتوانم زمینه اشتغال افراد دیگری را هم فراهم کنم.

این کارآفرین درباره انتظاراتش از حمایت‌های کمیته امداد توضیح می‌دهد: اگر تسهیلات متناسب با ظرفیت واقعی کارم در اختیارم قرار بگیرد، می‌توانم از آن برای توسعه تولید استفاده کنم. من تجربه این کار را دارم، مشتری دارم و می‌دانم بازار چه محصولی از من می‌خواهد. چیزی که کم دارم، سرمایه‌ای است که بتواند این ظرفیت را به تولید بیشتر تبدیل کند.

او می‌گوید: ترجیح می‌دهم حمایتی که دریافت می‌کنم، به افزایش تولید و ایجاد اشتغال منجر شود. اگر بتوانم کارگاهم را بزرگ‌تر کنم، هم درآمد خودم بهتر می‌شود و هم یک یا چند نفر دیگر می‌توانند در این مجموعه مشغول به کار شوند.

پشتکار؛ مهم‌ترین سرمایه یک کارآفرین

خسروجردی وقتی از مهم‌ترین ویژگی خود در مسیر کارآفرینی صحبت می‌کند، بدون مکث از پشتکار نام می‌برد.

او می‌گوید: به نظرم مهم‌ترین ویژگی من این است که با وجود مشکلات، کارم را رها نکرده‌ام. در این سال‌ها شرایط مالی همیشه آن‌طور که می‌خواستم نبوده است، اما سعی کرده‌ام کار را ادامه بدهم و مشتری‌هایم را حفظ کنم.

او ادامه می‌دهد: اگر بخواهم به عقب برگردم، باز هم سعی می‌کنم یک هنر یاد بگیرم و با آن برای خودم درآمد ایجاد کنم. به نظرم آدم نباید منتظر بماند تا همه شرایط آماده شود؛ باید از توانایی‌هایی که دارد استفاده کند و قدم‌به‌قدم جلو برود.

این کارآفرین سبزواری درباره توصیه‌اش به زنانی که هنوز برای شروع یک فعالیت اقتصادی تصمیم نگرفته‌اند، می‌گوید: هر کسی باید استعداد و علاقه خودش را پیدا کند. یکی در آشپزی مهارت دارد، دیگری در آرایشگری، یکی در حسابداری یا مدیریت و فرد دیگری در یک کار هنری توانمند است. مهم این است که هر کس توانایی خودش را بشناسد و برای یادگیری و پیشرفت در همان مسیر تلاش کند.

او تأکید می‌کند: اگر کسی به کاری علاقه داشته باشد و آن را جدی دنبال کند، می‌تواند به‌تدریج مهارتش را بیشتر کند و از همان هنر برای کسب درآمد استفاده کند. لازم نیست همه از یک مسیر بروند؛ هر کسی باید استعداد خودش را پیدا کند و برای رشد آن وقت بگذارد.

آینده‌ای بزرگ‌تر برای کارگاه شیرینی‌پزی

خسروجردی، درباره برنامه‌های آینده‌اش می‌گوید: دوست دارم کارگاهم را بزرگ‌تر کنم، دستگاه‌های بیشتری داشته باشم و بتوانم سفارش‌های عمده را هم بپذیرم. ظرفیت این کار را در خودم می‌بینم و مشتری‌هایی هم هستند که محصولاتم را می‌خواهند؛ بنابراین اگر مشکل سرمایه حل شود، می‌توانم قدم‌های جدی‌تری بردارم.

او ادامه می‌دهد: هدفم این است که تولیدم بیشتر شود و بتوانم نیروی کار بیشتری جذب کنم. برای رسیدن به این هدف، به سرمایه‌ای نیاز دارم که بتوانم مواد اولیه را به‌موقع تهیه کنم، سفارش‌های بیشتری بگیرم و با خیال آسوده‌تری برای آینده برنامه‌ریزی کنم.